تبلیغات
< هیئت روضة العباس(ع)ورامین - تربت کربلا هم خون گریست

پیوند ها

تربت کربلا هم خون گریست

قطعه ای از خاک کربلا که در موزه حرم امام حسین علیه السلام نگهداری می شود و ظهر عاشورا به رنگ قرمز تغییر رنگ داد و شبکه کربلا این لحظه رو به صورت مستقیم پخش کرد.

فضیلت و آثار و بركاتی كه برای تربت حسینی است، برای هیچ تربتی و قطعه‏‌ای از قطعات زمین نیست. خاك كربلا قطعه‏‌ای از بهشت است كه خداوند قادر متعال به واسطه قدردانی از یك فداكار در راه دین كه تمام هستی خود را فدا كرده، در آن خاك، بركت و فضیلت و شفا قرار داده است.

كربلایش قطعه‌‏ای از جنت است‏ باب نور و باب لطف و رحمت است‏

چرا تنها این خاك دارای چنین ویژگی‌ها و آثار و بركات است؟

 

باید گفت: هر چیزی كه در این عالم، شرافت ظاهری و یا معنوی پیدا می‏‌كند، یا به خاطر انتساب آن به خداوند سبحان و شرافت ذاتی است، و یا به خاطر وقوع امر خارق العاده و مهمی است كه به آن شرافت و بركت داده است.

در تربت كربلای سیدالشهدا (ع) هر دو امر محقق شده است، زیرا خاك كربلا بنا بر روایاتی، هم شرافت ذاتی و خدا دادی، و هم امر عظیم و واقعه‏‌ای مهم در آنجا واقع گردیده كه آن شهادت حسین بن علی (ع) و یاران وفادارش است، لذا دارای فضیلت و آثاری خاص است.

آمده است كه چون بر قبر امام حسین (ع) آب بستند، پس از چهل روز آب فرو نشست و اثر قبر محو گردید، یكی از اعراب بنی اسد آمد و از خاك قبضه قبضه برداشت و بویید تا بر قبر حسین رسید، و چون او را می‏‌بوسید گریه می‏كرد و می‌‏گفت: پدر و مادرم به فدایت، چه اندازه خوشبویی كه قبر و تربت تو چنین خوشبو است، سپس شروع كرد به سرودن: خواهند نهان سازند قبرش ز حبیبش‏ خوشبویی خاك قبر گردیده دلیلش‏

آری خاك مزار حسین (ع) سرمه چشم عاشقان و شیفتگانش بوده و ایشان را مجنون وار به سوی خود می‌‏كشاند.

آثار و بركاتی كه می‌توان برای تربت پاك حسینی برشمرد عبارتنداز:

1- تأثیر تماس اعضای بدن با تربت

یكی از آثار و بركات تربت سیدالشهدا (ع) این است كه متبرك نمودن بدن و صورت با آن تربت شریف تأثیر معنوی زیادی بر انسان خواهد گذاشت، از این رو از بعضی بزرگان دین و امامان معصوم نقل شده كه بعد از نماز ، بدن و صورت خویش را با مهر كربلا متبرك می كنند. و نیز دستور داده‏اند كه قبل از خوردن تربت جهت شفا گرفتن، آن را بوسیده و با اعضای بدن تماس داده شود.

 

قطعه ای از خاک کربلا که در موزه حرم امام حسین علیه السلام نگهداری میشه و ظهر عاشورا به رنگ قرمز تغییر رنگ داد و شبکه کربلا این لحظه رو به صورت مستقیم پخش کرد.

 

امام صادق (ع) فرمود: «خداوند متعال تربت جدم حسین (ع) را شفای هر درد، و ایمنی از هر خوفی قرار داده است؛ پس هرگاه یكی از شما خواست از آن خاك تناول كند، ببوسد و آن را به چشم گذارد و بر سایر اعضای بدنش تماس دهد...» (1)

2- سجده بر تربت

یكی دیگر از بركات و آثار خاك مزار امام حسین (ع) این است كه سجده بر آن تربت پاك حجابهای ظلمانی را كنار زده و در توجه حق تعالی به نمازگزار مؤثر است. امام صادق (ع) در این باره می‏فرماید: «همانا سجود بر تربت حسین (ع) حجابهای هفتگانه را پاره می كند»(2)

لازم به ذكر است كه مراد از «حجاب» در كتاب و سنت، همان حجاب‌هایی است كه بین بنده و خالق حایل شده و او را از شهود خداوند محجوب می سازد كه در مرحله اول، حجاب‌های ظلمانی و در مرحله دوم ، حجابهای نورانی بر طرف می‏شود اما مراد از حجابهای هفتگانه، ظاهراً حجابهای ظلمانی است . سجده بر تربت حضرت سیدالشهدا(ع) این خاصیت را دارد كه در صورت معرفت به حق حضرت و ولایت او، حجابها را دریده و راهگشای وصول به كمالات انسانی باشد.

سجده بر خاك سركوی تو آرند خلایق‏ جان فدای تو كه هم قبله و هم قبله نمایی‏

و اما در خصوص اینكه در میان شیعه معمول است از خاك مقدس كربلا یعنی تربت كنار قبر سیدالشهدا (ع) خاك برداشته و با آن مهر درست كرده و غالباً در نماز، به آن سجده می‏كنند بدین خاطر است كه از خاك زمین بوده و به تمامی خاكها می‏توان سجده كرد، و از طرفی خاك كربلا به لحاظ شهادت امام حسین (ع) و یاران باوفایش شرافت پیدا كرده است ، به طوری كه اهل بیت (ع) نیز به ما فرموده‏اند در هر نمازی كه سجده بر تربت كربلا باشد خداوند آن نماز را به خاطر آن حضرت قبول می‏‌كند. چنانكه حضرت صادق (ع) از خاك كربلا درون كیسه‏ای ریخته و در سجاده همراه داشت، در هنگام نماز آن كیسه را باز می‏كرد و بر آن سجده می‏نمود.

3- شفا یافتن

از جمله آثار و بركات قطعی تربت پاك سیدالشهدا (ع) شفا بودن آن برای دردهاو آلام انسان است. روایاتی كه دلالت بر این امر دارند به سه دسته تقسیم می‏شوند:

دسته اول: روایاتی است كه شفا بودن را برای تربتی كه از خود قبر شریف برداشته شود مخصوص كرده است ، چنانكه امام صادق (ع) فرمود: «به درستی كه نزد سر حسین (ع) تربت سرخی است كه شفای هر دردی غیر از مرگ می باشد» (3)

دسته دوم: روایاتی است كه با تعبیرات مختلف توسعه‏ای از بیست ذراع تا پنج فرسخ و یا ده میل را برای آن قائل است. چنانكه امام صادق (ع) فرمود: «حریم مزار حسین (ع) پنج فرسخ از چهار جانب قبر است »(4)

دسته سوم: روایاتی است كه به طور مطلق جنبه شفا بودن تربت را مطرح نموده‏اند . چنانكه امام صادق (ع) فرمود: «خاك مزار امام حسین (ع) برای هر دردی شفاست». (5)

تا شفا بخشد روان و جسم هر بیمار را در حریم وصل خود خاك شفا دارد حسین‏

و نیز امام رضا (ع) فرمود: «خوردن گل، مانند خوردن مردار و خون و گوشت خوك، حرام است مگر گل مزار حسین (ع) ، بدرستی كه در آن شفای هر درد و امنیت از هر ترسی است» (6)

حكایت: عالم زاهد پرهیزگار حجةالاسلام و المسلمین مرحوم آقای حاج شیخ محمد حسن عالم نجف آبادی قدس سره نقل فرمودند: «من در زمان مرجعیت مرحوم آیة الله آخوندی خراسانی (ره) كه در نجف اشرف مشغول تحصیل بودم مریض شدم و این بیماری مدتی طول كشید و پرستاری مرا بعضی از طلاب در همان حجره مدرسه بر عهده داشتند . پس از چندی بیماری من به قدری شدید شد كه اطبا از شفا یافتنم مأیوس شدند و دیگر برای معالجه‏ام نیامدند، و من در حال تب شدید گاهی بیهوش می‏شدم و گاهی به هوش می آمدم.

یكی از رفقا كه مرا پرستاری می‏كرد شنیده بود كه عالم زاهد مرحوم آیة الله آقای حاج علی محمد نجف آبادی قدس سره مقداری از تربت اصلی حضرت سیدالشهدا (ع) را دارد. او به منزل معظم له رفته و از وی خواسته بود كه قدری از آن تربت را بدهد كه به من بخورانند تا شفا یابم. ایشان فرموده بود : من به قدر یك عدس تربت دارم و آن را گذاشته ام كه بعد از مرگم در كفنم بگذارند . آن آقا ناراحت شده و گفته بود : حالا كه ما از همه جا مأیوس شده و به شما پناه آورده‏ایم شما هم از دادن تربت خودداری می‏كنید؟ این بیمار در حال احتضار است و می‏میرد.

مرحوم آیة الله آقای حاج علی محمد، دلش به حال بیمار سوخته و قدری از آن تربت كه از جان خودش عزیزترش می داشت به آن شخص داده بود . تربت را با آب مخصوصی كه وارد شده در آب حل كرده و به حلق من ریخته بودند . من كه در حال بیهوشی به سر می‏بردم ، ناگهان چشمان خود را باز كرده و دیدم رفقا اطراف بسترم نشسته‏اند ، خوب دقیق شدم و آنان را شناختم و قصه تربت را كه به حلقم ریخته بودند برایم شرح دادند.

كم كم در خود احساس نیرو و نشاط كردم و حركتی به خود داده نشستم ، دیدم نشاط بیشتری دارم برخاستم و ایستادم ، و چون یقین كردم كه به بركت ترتبت مقدس امام حسین (ع) شفا یافتم حال خوشی پیدا كردم و به رفقا گفتم : از شما خواهش می كنم كه از حجره بیرون بروید، چون می‏خواهم زیارت عاشورا را بخوانم رفقا از حجره بیرون رفتند و من درب حجره را بستم و بدون احساس ضعف با آن حال خوشی كه قابل و صف كردن نیست مشغول خواندن زیارت حضرت سیدالشهدا (ع) شدم » (7)

آری ، شفای بیماران به وسیله تربت آن حضرت یكی از بركاتی است كه خداوند متعال در عوض شهادت امام حسین (ع) به وی عطا فرموده است .

تربتت راز شفای همه درد است حسین تن و جان را نبود مثل تو آگاه طبیب‏

4- تأثیر كام برداشتن اطفال با تربت

كام برداشتن اطفال با تربت امام حسین (ع) موجب ایمنی كودك می شود چنانكه امام صادق (ع) فرمود:

«كام فرزندانتان را با تربت حسین (ع) باز كنید كه آن امان است » (8)

5- تأثیر تربت حسین، همراه جنازه

صاحب كتاب «مدارك الاحكام» می نویسد: در زمان حضرت صادق (ع) زن زاینه‏ای بود، بچه‏هایی كه از زنا بدنیا می آورد در تنور می‏انداخت و می‏سوزانید. وقتی كه مرد، پس از غسل و كفن او را به خاك سپردند، اما زمین جنازه‌‏اش را بیرون انداخت. جای دیگر او را دفن كردند باز زمین او را نپذیرفت تا سه مرتبه، آنگاه مادرش به امام صادق (ع) متمسك شد: ای پسر پیغمبر به فریادم برس.

فرمود: كارش چه بود؟ عرض كردند زنا و سوزاندن بچه‌‏های حرامزاده. فرمود: هیچ مخلوقی حق ندارد مخلوقی را بسوزاند، سوزاندن به آتش مخصوص خالق است عرض كرد حالا چه كنم؟ فرمود: مقداری از تربت حسین (ع) با او در قبر بگذارید. تربت حسین (ع) امان است. همراهش گذاشتند زمین او را پذیرفت.

در توقیع مبارك حضرت حجة بن الحسن (عج) نیز اذن داده شده است . یكی از شیعیان به حضرت (در زمان غیبت صغری توسط نایب خاص حضرت ) می‏نویسد: آیا جایز است ما تربت حسین (ع) را با میت در قبر بگذاریم، یا با تربت حسین روی كفن بنویسیم؟

حضرت در پاسخ مرقوم می‏فرمایند: هر دو كار پسندیده است . البته باید رعایت احترام تربت بشود . مهر یا تربت، مقابل یا زیر صورت میت باشد ، بلكه به بركت خاك قبر حسین (ع) قبر میت محل امنی از هر بلا و آفت و عذابی گردد (9)

6- تسبیح تربت

از حضرت صاحب الزمان (عج) روایت شده كه فرمود: «هر كس تسبیح تربت امام حسین (ع) را در دست گیرد و ذكر را فراموش كند، ثواب ذكر برای او نوشته می‏شود». (10)

و امام صادق فرمود: «یك ذكر یا استغفار كه با تسبیح تربت حسین (ع) گفته شود برابر است با هفتاد ذكر كه با چیز دیگر گفته شود»(11)

------------------------------

پی نوشتها:

1- وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 4 ص 1033

2- كافی، مرحوم كلینی، ج 4 ص 588

3- كامل الزیارات، ابن قولویه، ص 272

4- مكارم الاخلاق، طبرسی، ج 1 ص 360

5- كافی، مرحوم كلینی، ج 1 ص 360

6- تهذیب الاحكام، شیخ طوسی، ج 6 ص 74

7- نقل از كتاب سید الشهدا آیت الله شهید دستغیب، ص 166

8- وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 4 ص 1033

9- وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 4 ص 1033

10- بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 44 ص 280

11- نقل از كتاب درسی كه حسین (ع ) به ما آموخت شهید هاشمی نژاد، ص 451

 

دانلود نوشته ها در یک فایلpdf

http://uplod.ir/4qzw547e5o3b/RozatolAbbas-TorbateKarbala.zip.htm

 

نویسندگان

.:: Theme Design By Bluetheme.ir ::.

Theme Name : Emam Hossein